De recente uitzetting van een groep mennonieten uit Suriname heeft bij parlementariër Jerrel Pawiroredjo gemengde gevoelens opgeroepen. Hij zegt zich te hebben geschaamd toen hij zag dat ook vrouwen en kinderen werden uitgezet. Volgens Pawiroredjo is Suriname, met uitzondering van de Inheemsen, van oudsher een land van immigranten.

Hij wijst erop dat in de loop der jaren verschillende groepen, waaronder Libanezen, Portugezen, Joden, Guyanezen en Haïtianen, naar Suriname zijn gekomen en hier welkom zijn geheten. Op basis hiervan kan hij stellen dat het land altijd mensen heeft verwelkomd.

“Toen ik de uitzetting van vrouwen en kinderen zag, heb ik me een beetje geschaamd”, zei Pawiroredjo in het programma To The Point op Apintie tv. De NPS’er voerde aan dat hij, hoewel zaken niet goed zijn gegaan en hij geen voorstander is van sektarische dingen, niet gelooft dat mennonieten als mensen iets kwaads in de zin hebben, maar dat ze hun geloof willen belijden. Daarnaast zijn het harde werkers. Helaas is er een negatief beeld van deze groep ontstaan vanwege het openkappen van bossen in andere landen.

Daarnaast wijst Pawiroredjo erop dat Surinamers zelf een rol hebben gespeeld bij hun komst naar het land. “Maar uiteindelijk zijn ze niet op een dag hier binnengewaaid. Surinamers hebben hierachter gezeten. Regeren is continuïteit en ministers van de Staat Suriname zijn betrokken geweest bij het faciliteren van de komst van deze mensen. Nu is het inderdaad zo dat wij niet willen dat ons bos op grote schaal vernietigd wordt.

Overigens weet ik dat door opeenvolgende regeringen duizenden en tienduizenden hectaren uitgegeven zijn in datzelfde gebied waar het om gaat. En op die beschikking staat: ten behoeve van de landbouw. Surinamers hebben een beschikking van de Staat Suriname om aan landbouw te doen op duizenden hectare in hetzelfde gebied.

Dus als een Surinamer van de overheid die beschikking krijgt, bos gaat kappen en aan landbouw doet, dan zou er feitelijk niets aan de hand zijn. Politici door verschillende partijen”, stelde hij.

De parlementariër verwijst tegelijk naar de goudsector, die vele malen meer oerwoud verwoest. “En wanneer het goud weg is, is het vergiftigd. Je kunt het honderd jaar of langer niet gebruiken”, aldus de politicus.